Afgelopen week werd ik uitgedaagd na te denken over de invloed van nieuwe media. Hun invloed op de samenleving als geheel, op de gezondheidszorg en op mijzelf. Wat vind ik van het getwitter, gelinked-in, geblog, vergelijkings sites, really simple syndication-feeds (rrs-en) en zo meer? En vooral: wat is de toepassingswaarde?
 
Zo zag ik zaterdag op de achterpagina van de NRC een bekend plaatje: een Farmville boerderij. Vrijdag had ik bij collega Marjolein net zo’n plaatje op haar beeldscherm gezien. Zij heeft een eigen virtuele boerderij. Verbouwt allerlei gewassen, heeft een veestapel die netjes geordend in een rijtje staat. Ze zorgt dat er tijdig her en der water wordt gegeven. Doet dat ook bij vrienden. Verdient daarmee punten. En bovenal: ze vindt het leuk. En ik vond het leuk om te zien hoe een virtuele wereld haar enthousiast maakt. Maar zelf zie ik me de plantjes niet virtueel water geven.

Een andere setting: afgelopen woensdagavond was er een geanimeerde netwerkbijeenkomst van collega-bureau Arengo. Hanneke van Stokkom van het Digitaal Communicatie Lab vertelde ons over de ontwikkelingen in de sociale media. Inmiddels zit 86% van de Nederlandse bevolking op het Internet. Daarvan gebruikt 95% e-mail maar e-mail schijnt een opvolger te hebben in messenger: communicatie in sociale netwerken. Dat is tot nu toe nog aan mij voorbij gegaan. In die zin dat ik wel in een aantal (digitale) sociale netwerken zit maar dat ik nog niet inzie dat dit mijn mailverkeer gaat vervangen.

Een aantal toepassingen begrijp ik niet qua toegevoegde waarde. Als ik de twitter-regels lees, bijvoorbeeld ‘Kon nu gelukkig even uitrusten bij familie in Enschede, Joop.’, dan krijg ik grote neigingen om vragen te gaan stellen. Wat is er aan de hand dat je moet uitrusten? Wie woont er in Enschede? Hoe lang gaat het uitrusten duren? En als ik dat echt zou gaan doen, is twitteren een uitmate vermoeiende bezigheid. Telkens op zoek naar de betekenis en achtergronden van zo’n bericht – ik moet er niet aan denken. Ik bel Joop liever of ik ga een keer met Joop uit eten.

Tot zover mijn reserves want in essentie ben ik enthousiast over de vele toepassingen die de digitale wereld ons brengt. Je eigen patiëntendossier digitaal kunnen inzien, via een website afspraken inplannen bij een medisch specialist, vraag-en-antwoord sessies met behandelaren, digitaal lotgenotencontact: het zijn of worden allemaal mooie toepassingen.

De website Zoover vind ik heel handig om een beeld te krijgen over vakantiebestemmingen. Je moet zelf wel een inschatting maken of de mensen achter de reacties dezelfde opvattingen hebben als jijzelf. Smaken verschillen immers. Ik kan me voorstellen dat dit ook voor de gezondheidszorg geldt. Wat de één apprecieert op een verpleegafdeling, vindt de ander onder de maat. Als er maar veel reacties zijn, ontstaat er wel een rode draad in de reacties.

Een mooie toepassing die Hanneke van Stokkom ons woensdagavond liet zien, is de ontwikkeling van een nieuwe wijk in Smallingerland. Architecten, potentiële woningkopers, ambtenaren en ieder die interesse heeft, kan via de digitale snelweg zijn ideeën kenbaar maken en op elkaar reageren. Dat is ook een leuk idee voor de opstartfase bij het denken over een nieuw ziekenhuis of zorgcentrum.
Zo lang sociale media èn (fysieke) ontmoetingen samen opgaan en qua frequentie in balans blijven, zijn we door de sociale media een stuk ‘rijker’ geworden.